گاهی پیروزی فقط در زمین چمن متولد نمی‌شود، گاهی در سکوت یک کلاس ساده، میان نیمکت‌های پر از رؤیا، کنار کودکانی که چشم‌هایشان بوی آینده می‌دهد، معنا می‌گیرد…
صبح امروز، تعدادی از بازیکنان تیم فوتبال گلگهر در فاصله چند روز مانده به جدال حساس با تراکتور تبريز، میهمان لبخندهای دانش‌آموزان مدرسه ش.ه.ی.د تعويقی در محله با صفای بدرآباد سیرجان شدند. آنجا که زنگ مدرسه، این‌بار نه آغاز درس ریاضی و علوم، بلکه شروع درسی از جنس امید، صمیمیت و انسانیت بود.
رضا اسدی، پویا پورعلی، پیمان بابایی،علیرضا کاظمی و… روی همان نیمکت‌هایی نشستند که روزی شاید رؤیای حضور در مستطیل سبز از دل آنها شکوفه زده باشد. کنار بچه‌ها خندیدند، با آنها حرف زدند، دستشان را گرفتند و بعد در حیاط مدرسه، فوتبال نه به‌عنوان یک مسابقه، بلکه به‌عنوان یک «پیوند قلب‌ها» آغاز شد.
و چه لحظه‌ای شیرین‌تر از وقتی که فریادهای کودکانه‌ی «گلگهر… گلگهر» با شوقی بی‌ریا در حیاط مدرسه طنین‌انداز شد و هواداری، در ساده‌ترین شکلش، لذت‌بخش‌ترین لبخند را بر لب بازیکنان نشاند…
اینجا، فوتبال تنها گل و امتیاز نبود؛ گلگهر امروز در دل این کودکان، گلِ امید کاشت. 💙⚽️
@golegoharsport
#باشگاه_فرهنگی_ورزشی_گل_گهر
